Wie is Roesja?

Roesja Trimbos (1983) is beeldend kunstenaar en werd opgeleid aan de kunstacademies in Utrecht (HKU), Den Haag (KABK) en Sydney (COFA). Zij werkte in Leiden, Noordwijk, Barcelona en in Goedereede. 

Een vroegste herinnering aan het willen maken van dingen  heb ik eigenlijk niet. Het is er gewoon altijd geweest. Ik ben opgegroeid met veel mogelijkheden en waarschijnlijk  hierdoor ontwikkelde mijn creatieve fantasie zich al vroeg. Gedurende mijn hele leven tot nu toe zijn er steeds nieuwe ontwikkelingen geweest: van koppoters tot eindexamen tekeningen van de academie en werk wat ik maakte tijdens andere bijscholingen op het gebied van kunst. Ik heb veel verschillende stijlen uitgeprobeerd. Het maken van werk is voor mij ook een manier om dingen te verwerken.
Er is overal inspiratie, er is veel om naar te kijken. Er zijn momenten waarop alles met alles lijkt samen te vallen, maar er zijn ook momenten dat ik met grote frustraties te maken heb. En er zijn momenten waarop ik liever weg zou lopen, maar dan toch blijf staan.
In het werk komen thema’s soms terug maar worden er ook onderwerpen over het hoofd gezien. Dat de grote lijnen zichtbaar blijven, ervaar ik als geruststellend. Het kiezen van je materiaal kan ook richting geven aan (of  bepalend zijn voor) het werk. Ik werk met minimale materialen en ik werk intuïtief. Ik gebruik ezelsbruggetjes, die me houvast geven tijdens het proces van maken.

 

Recensie Crosspoint expositie
Karel Ankerman, kunst journalist, Financieel Dagblad (2019).
 
De schilderkunst van Roesja Trimbos gaat meestal over primaire menselijke behoeften: warmte, liefde, geborgenheid en veiligheid.Zij schildert daarbij intuïtief waarbij het proces van schilderen een directe en versimpelde vertaling is van het onderwerp, ontdaan van alle tussenlagen. Een letterlijke vingerafdruk van het gevoel en de emotie die de basis vormt van het werk.
Roesja Trimbos is een ‘mensenschilder’ met een psychologische diepgang die over de breekbaarheid van de mens gaan. De schilderijen laten haar streven zien om diepe emoties overtuigend te maken, waarmee ze de kijker even wil laten stilstaan. De mens is voor haar het model en ze transformeert ze als het ware tot het beeld dat ze voor zich zag en wilde weergeven. Je voelt als kijker ook de vrijheid om haar werk een eigen interpretatie te geven. Haar werk is uitdagend zonder enige vorm van concessie
Haar schilderijen zijn een middel tot zelfanalyse en overleving, waarin de hoofdpersoon rondkijkt en zich voortdurend afvraagt: waar ben ik vandaag? Waar sta ik op het kompas?
 
In 2015 exposeerde zij haar tekeningen, de zogeheten overlevings strategieën, in het Museum Noordwijk in Noordwijk aan Zee. In de zomer van 2016 had zij een solotentoonstelling met nieuw werk in de Suzanne Biederberg Gallery in Amsterdam. In september 2016 nam zij deel aan de groepstentoonstelling Raw Energy in de Meelfabriek in Leiden en in 2018 exposeerde zij recent werk in het Crosspoint gebouw in Noordwijk. Werk van Roesja Trimbos is aangekocht door particuliere verzamelaars,  de AkzoNobel Art Foundation in Amsterdam en het Academisch Medisch Centrum in Maastricht dat een doorlopende wisseltentoonstelling organiseert van de tekeningen met overlevingsstrategieën in zeven andere Nederlandse Academische Ziekenhuizen.  Haar voornaamste werkvorm is schilderen maar zij experimenteert ook met andere media en materialen. Daarnaast maakt Trimbos desktop art. Haar werk valt op door zijn diversiteit en het voortdurend experimenteren en zoeken naar nieuwe wegen en uitdrukkingsmogelijkheden. Zij onthult haar stemmingen het levendigst in afbeeldingen van het menselijke gezicht.
Wat opvalt in het werk van Trimbos is de symbiose tussen discipline en motivatie. Die twee krachten worden in praktijk gebracht door het schilderen als een vaste opdracht die elke dag vervult moet worden en een motivatie die gevoed en aangedreven wordt door een onophoudelijke bron van inspiratie. De combinatie van die twee factoren levert een hoge productie van werk op. Trimbos: ‘Mijn motivatie dwingt me tot een continue drang om te schilderen en het geeft me een ongelukkig gevoel als ik niet in mijn ritme zit, als de doeken op zijn of als het gewoon niet lukt’.
 
Haar werk geeft soms uitdrukking aan ongunstige perioden maar ook aan de liefde om kunst te maken en aan de vreugde van het creëren. Het heeft een pure, confronterende kant, maar ook een zachte kant met relativerende humor en uitbundig kleurgebruik waarbij de kijker de ruimte wordt gelaten om zijn eigen interpretatie aan het werk te geven. 
 
In haar schilderijen maakt Trimbos regelmatig gebruik van teksten en tekens, zonder vooropgezet idee, een vorm van écriture automatique zoals die ook toegepast wordt door de surrealist André Breton en de schilder Henri Michaux. Zij schrijft wat in haar opkomt, ongeacht of het syntactisch juist of niet is. Zo spreekt zij het onderbewuste aan op een manier die tot nieuwe en onverwachte teksten leidt die dicht bij poëzie staan. Trimbos zegt: ‘Het gaat me ook om de woorden die ik schrijf, maar vooral om de handeling zelf’.